สอบเข้าเตรียมทหาร

แม่ของผมไปส่งผมที่นครสวรรค์ และขากลับแม่ไปทำเรื่องดรอปที่ รร เห่าของผม ที่ รร วัดมกุฏกษัตริย์ เมื่อแม่ไปถึงไปขอยื่นเรื่องขอดรอปเรียน
แต่ทว่าทางโรงเรียนไม่มีนโยบายให้ดรอป จะกระทำได้อย่างเดียวคือ ต้องลาออกจากโรงเรียน สถานเดียว เมื่อผมได้ยินเช่นนั้นจึงอึ้งไปพักหนึ่ง
แล้วจึงบอกแม่ไป ว่า แม่ ครับ ลาออกก็ลาออก ช่างแม่ง เป็นไร ยังไงตอนนี้ก็เหมือนลาออกอยู่ดี .....ให้ฟ้าได้รับรู้ไปเลยว่า จะให้ข้าฯเป็นอะไร
ข้าฯ นาย วสันต์ เตียวตระกูล อายุ 16 ปีย่าง 17 ปี ตอนนี้ ไม่มีที่เรียนแล้ว อยู่ในสถาณะ ดรอป
ได้ตัดสินใจมาเรียนที่ นครสวรรค์ เลือกทางเดินนี้ให้แก่ตัวเอง แล้ว
ตอนนี้ ไม่มีแฟน ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงอีก ตังหน้าตั้งตาทำฝันให้เป็นจริง

ตอนนี้ผมมาอยู่ที่หอครูวรรณ ผมได้พัก อาคารชั้นสี่ บนสุดกับเพื่อนๆ ตามยะถากรรมเดียวกัน คือ ดรอปเรียน กว่าห้าสิบกว่าชีวิต ที่ได้ดรอปเรียนมา
เรียนร่วมกัน ในช่วงนี้ครูวรรณแกมีวิธีการสอนแปลกๆ ไม่เหมือนใครหรือที่ใหนๆ ที่ผมเรียนมา คือแกจะสอนแนวจิตวิทยาทั้งหมด
แกบอกว่า เราจะต้องทำคณิตศาสตร์ ให้แกร่งก่อน เดี๋ยว วิชาอื่นดีเอง ฉะนั้นตอนนี้เลยอัดแต่ วิชาคณิตศาสตร์ อย่างเดียว ในทุกๆวันเราจะเริ่มเรียน

ตั้งแต่เวลา 09.00 น ถึงเวลา 12.00 น
พักทานอาหาร ที่หากินเอง(อยากกินอะไรสั่งเอา แถวนั้น)
เริ่มตอนบ่าย 13.00 น.ถึงเวลา 16.30 น.
พักตอนเย็น(จะทำอะไรเชิญ)
เข้าช่วงค่ำ เวลา 19.30 น.ถึงเวลา 23.30 น.
และเข้าเรียน24.00 น. 02.00 น โดยประมาณ บางทีก็ถึง 06.00 น ก็มี

บางคนอ่านตรงนี้แล้วอาจจะดูไปแล้วว่า เวอร์หรือป่าว เรียนหนักขนาดนี้ หนักไปรึป่าว แต่ทำจิงๆๆนะ ดรอปเรียนเวลามันเยอะ เหลือเฟือ

หลักจิตวิทยาของครูวรรณ บอกไว้ว่า

ถ้าพวกมึงคิดจะเป็นคนเหนือคนมึงต้องอดทนเหนือธรรมดา หมายถึง ถ้าพวกคนโง่ๆๆอย่างพวกมึง อยากจะเอาชนะไอ้พวกเก่งๆได้มึง
ต้องเก่งกว่ามัน ขยันกว่ามันทำมากกว่ามัน ทุ่มเทกว่ามัน ถึงจะชนะ
รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง

ถ้าจะเปรียบกับการ เล่นเกม ra 2 เหมือนกับว่าเรารู้ว่าฝ่ายตรงข้ามมีรถอะไรบ้างรถถงกี่คน มีฐานทัพที่ใดเล่นเก่งแค่ใน เป็นตนควรที่จะเอาอะไร
บุกดี อย่างเช่นถ้ามันมีป้อมปืนเยอะ เอารถถุงพันธมิตรเข้าไปก็ตายยังเขียด

#อีกอย่าง คือ บรรยากาศในตอนกลางคืนหน้าอ่านหนังสือกว่าตอนกลางวัน ....อันนี้ของจริง

การสอนดำเนินไป ครูวรรณเริ่มสอนแนวจิตวิทยา ต้องทำความเข้าใจก่อนว่า เด็กที่มาเรียนที่นี่ทุกคน เกรดไม่ถึง 2.0 เป็นไปได้ไงขนาดนั้น
ครูวรรณแก ให้พวกผมฝึกทำคณิต ตั้งแต่ พื้นฐานทั้งหมด ตั้งแต่สูตรคูณเลยก็ว่าได้ เริ่มปูพื้น ที่ละเรื่องที่ละนิดๆ
ขอสงวนวิธีการสอนบางอย่างของครูวรรณ ไว้เป็นความลับและความภาคภูมิใจส่วนตัว
การเรียนของผมดำเนินไป บางวันจะมี ชั่วโมงว่าง ที่ครูวรรณแก จะออกไป หาอะไรทาน ให้พวกผมทำโจทย์ เองไปพลาง
มีอยู่ครั้งหนึ่ง ผมโดนด่า เพราะนั่งทำโจทย์โดยมีเพลงฟัง ใส่หูซาวเบาร์ ประกอบกับทำโจทย์ไป จากวันนั้น
ได้รู้เทคนิคต่างที่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยใน การกวดวิชาทุกๆค่ายที่ผ่านมา เพราะว่าทุกค่ายที่ผ่านมาจะจ้างอาจารย์มาสอน เป็นชั่วโมงๆ ไปจนกว่าจะครบ
ชั่วโมงครบคอร์ส นั้น ที่เปิดกันอยู่ในทุกวันนี้ การผมได้เรียนที่นั่นผมมีความสุขมาก จะมีใครซักกี่คน ที่มาทำกับเราแบบนี้ จะมีด่าบ้างสอนบ้าง ตามประสาครูวรรณรู้ว่าพวกเราแต่ละคนเป็นอย่างไร
คำสอนวันหนึ่ง

ได้สอนไว้ว่า ที่พวกมึงเคยเรียนมา ลืมไปซะ เราจะมาเริ่มใหม่ทั้งหมด ไอ้พวกเก่งๆที่มันหัวดีๆ ไม่โง่เหมือนพวกมึงมันสอบไม่ติดเพราะมัน
เรียนผิดวิธี เรียนแบบ ไม่แกร่ง การที่เราจะแกร่งนั้นหมาย ถึงเราจะต้องไม่มีจุดบอร์ดถึงจะ สู้ พวกผมได้รับการสอน ทุกเม็ดเลยก็ว่าได้
ไม่ว่าจะเป็นวิธีการบันทึก การทำได้อารี่ การอ่านหนังสือที่ถูกต้อง การทำโจทย์ควรทำอย่างไร ให้ดี จะอธบายให้ฟังคร่าว ๆ นะครับ
การทำโจทย์คณิตเนี่ย จะต้องมีพื้นฐานการคิดเลขที่ แน่นเสียก่อน จึงจะสามารถคิดข้อยากๆได้ คือเราต้องปูพื้นก่อน โดยที่ข้อสอบ
โดยทั่วไปๆ ใครก็ทำได้คือ ข้อสอบชั้นเดียว พอมาเจอ สองชั้น สามชั้น หรือแอดว้าน ละจบครับ แม้แต่ว่าทำข้อสอบแอดว้านได้แล้วจะทำได้ เร็วนะครับ
อย่าพึ่งเข้าใจผิด กว่าพวกผมจะทำข้อสอบ ให้ได้ ถึงขนาด ที่ว่า มองตอบ ผมผ่านข้อสอบแนวๆนั้น มาเป็นร้อยๆ พันๆ ข้อเลยทีเดียว เพราะครูวรรณ แกชอบคิดข้อสอบ มาอัดพวกผมทุกวัน ทุกเวลา จับเวลาบ้าง ที่ไม่เหมือนใครที่ใหนสอน

และที่สำคัญคือแกจะเน้น อังกฤษก่อนนอน ทุกวัน ..เพื่อที่จะได้ไม่ต้องมาเก็บทีหลัง โดยวิชาภาษาอังกฤษต้องยอมรับว่า บางคนถึงกับไม่เอาเลยทีเดียว แต่แล้ว มันไม่ได้ยากอย่างที่คิด ยิ่งสมัยนี้เป็นวิชาสำคัญในการสอบเลยทีเดียว...

เหตุผลง่าย ..เพราะมันไม่ใช่ภาษาพ่อภาษาแม่เรา

เวลาผ่านไป 3 เดือน

เด็กในค่ายนี้ทุกคนดูแกร่งขึ้นเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจากการ ทำโจทย์ทุกวัน รวมๆแล้ว ก็หลายๆพันข้ออยู่หลายๆสิบรอบ

จนเกิดความ สามารถ ด้านการทำข้อสอบ แบ่งเป็น 4 ระดับ

คือ ชำนาญ สามารถทำข้อสอบข้อนั้นได้ดี

เชี่ยวชาญ สามารถทำข้อสอบนั้นได้ดีและเร็ว

ช่ำชอง สามารถทำข้อสอบนั้นได้ทุกข้อ เร็วมาก

โชกโชน มองตอบ

การทำโจทย์เป็นเช่นนั้นจริงๆ แรกๆที่ทำเหมือนกับว่า ทำไมต้องมาทำซ้ำทำซ้อนอยู่เรื่อย ผมก็เซ็งแต่เมื่อมีการทดสอบครังสุดท้าย ก่อนที่จะเข้าสุ่การ เรียนวิทยาศาสตร์คือ รู้สึกว่าข้อสอบที่เคยว่ายากเมื่อสมัยก่อน แม่ง ง่ายชิบ........
เหมือนกับว่าความรุ้เริ่ม เต็มหัวอยากทำข้อสอบ อยากทำอยากลอง ....รู้สึกว่าชอบคณิตศาสตร์ระบบการคิดเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และที่ได้มาอย่างมากๆมายคือระบบของ สูตรลัดต่างๆไม่ต้องพูดถึง คิดตามหลักกลับเร็วกว่าสุตรลัดกลายเป็นสูตรลัด เองโดยไม่น่าเชื่อ

ระบบเปอร์เซนต์คณิตคือ เราต้องเร็ว คิดให้ไว โดยตอนท้ายของการสอนแกจะจับเวลาเป็นว่าเล่น อ่าว ....50 ข้อ ห้าสิบนาที ลดลงมาเรื่อยๆจนเหลือ สามสิบนาที (ข้อเน้นย้ำ อย่างมากคือ ห้ามดูเฉลย คนดูเฉลยคือไอพวกยอมแพ้ง่ายๆ)

จบหลักสูตร วิชาคณิตศาสตร์ ระดับ ม 123 ม 4 และ ม 5 บางเรื่อง และ ภาษาอังกฤษ 30 %

หลักสูตร วิชาวิทยาศาสตร์ และภาษาไทย

หลังจากสอบเสร็จ ครูวรรณก็ให้พักหนึ่งวัน พวกผมเลยถือโอกาศไปเดินเล่นที่ตลาด ในเมือง ไม่ไกลมาก รู่สึกผ่อนคลายเหมือนกัน และวันนั้นเอง สิ้งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น แม่กับเตี่ย และแปะ มารออยู่ที่ บริเวณบ้านพัก ของหอครูวรรณ ผม ละทำตัวไม่ถูกไม่รู้ว่าพวกแกมาได้ไง แต่ ผมก็ดีใจที่เตียมา เยี่ยมผม ซึ่งนับไปตอนนี้ก็สามเดือนกว่าแล้วที่ ผมมาเรียนที่นี่ ....และเตียก็พาไปกินข้าวในเมือง ตอนเย็นๆก็มาส่ง คำๆเดียวได้ยินจากปากแกก่อนที่แกจะกลับไป ..........ตั้งใจเรียน นะลูก

มันเหมือนกับเป็น ประกายว่า นี่คือโอกาศสุดท้ายแล้วที่ผม จะได้ทำหน้าที่ ผม อยากจะทำคือ สอบเข้า โรงเรียนเตรียมทหารนี้ให้ได้ เราต้องทำให้ได้ ผม กลับเข้ามาเตรียมตัวและทำโจทย์ไปพลางๆ เขียนบันทึกเรื่องราว อันน่าภาคภูมิใจนี้ ไว้ในไดอารี่ พร้อมกับหยดน้ำตา ของลูกผุ้ชายคนหนึ่งว่า เราจะทำให้ได้ เราจะต้องอดทน ต่อไป เราจะไม่เล่นเกม ไม่หนีเที่ยว ไม่ไปใหนทั้งสิ้น เพื่อความฝันสิ่งนี้ ......
การที่เตี่ยมาเยี่ยมผมในครั้งนี้เหมือนกับว่าเป็นแรงใจให้ผม มีกำลังใจมหาศาล ทางบ้านเค้าคอยเราอยู่ความผิดหวังจากปีที่แล้ว ....ตั้งใจสิวะ เราหลบหน้าคนทางบ้านมาอยุ่ที่นี่ ก็เพราะอายมัน เรากลัวมันเราต้องทำได้สิ......ผมกล่าวกับตัวเองเช่นนั้น

วิชาวิทยาสาตร์และภาษาไทย ครูวรรณได้แบ่ง การสอน ออกเป็นภาคทฤษฏีและการคำนวณ วันนั้นแกพาผมไปขนหนังสือจากอีกบ้านมา ไว้กับตัวเอง เมื่อเข้าไปโอ้พระเจ้าช่วย หนังสือเยอะมากๆๆ ยังกับร้านหนังสือ เลยที เดียว เอาไปเอาคนละชุด โหผมรีบเข้าไปไม่อยากเชื่อว่านี่คือหนังสือทั่วประเทศ ที่ครูวรรณได้รวบรวม มาและได้สอนรุ่นพี่ของผมติดไปหลายสิบคนแล้ว

ผมได้ขนออกมาในส่วนของผม นับได้เฉพาะวิชา วิทยาศาสตร์อย่างเดียว 18 เล่ม ไม่เชื่อใช่มั้ย แต่มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ ผมขนออกมาและมาวางข้างๆโต๊ะที่ผมนั้งเรียน

หลักการง่ายของวิชาวิทยาศาสตร์ ที่แบ่งออกเป็น เคมี กับ ฟิสิกส์ และ วิทยาศาสตร์ ม ต้น ซึ่งแกบอกว่าให้ เลือกเอาวิชาที่ชอบและ อ่านทฤษฏีก่อน
โดยผมเลือกเคมีและวิทย์ม ต้น มาทำ ซึ่งการสอนของแก แกจะให้ทำข้อสอบอย่างเดียว โดยแกจะให้ไปอ่านในแต่ละเรื่องแล้วสรุปเป็นเรื่องที่ตัวเองเข้าใจ ผมเริ่มที่เคมี โดยเริ่มที่ละบท บท แรกของหนังสือแต่ละเล่ม อ.ที่เขียนหนังสือแต่ละคน ทั่วประเทศไทย มาอยู่ต่อหน้าแล้วเรียนรู้ แล้วสรุป เป็นของตนเอง ถ้าอ่านเล่มนี้ไม่เข้าใจ ก็อ่านซ้ำ ถ้าไม่เข้าใจก็อ่านเล่มอื่น เหมือนกับว่า วิชานี้หลักสูตรมันเป็นอย่างนี้ แต่การสอนและอธิบายเราต้องเรียนรู้เอง เราจะไปรอสอน มันช้า มันเข้าใจช้า สุ้เรามาอ่านเองแต่เรามีหนังสือหลายเล่มจะดีกว่า เพราะว่า เราจะได้พุ่งตัวเอง และจะได้เข้าใจ เอง ส่วนภาคคำนวณ ฟิสิคเราจะเรียนตามหนังสือ อ่าว ....เอาหนังสือ ขึ้นมา วันนี้เริ่มที่ วิทยาศาสตร์ม ต้น ก่อน เมื่อเรียนไปซักพัก เชี่ยมั้ยว่า วิทยาสาสตร์ ภาคคำนวณทั้งหลาย ดูเหมือนว่าง่ายไปเลย ผล จากการ ที่เรา ชอบตัวเอข เข้า สมอง เห็นตัวเลขไม่ได้ ชอบคิด คิดจนหมดบ้าน แล้ว พอเห็นตัวเลข ในหนังสือ วิทยาศาสตร์และ อ่านไม่มากก็สามารถ คำนวณตามได้ มีสมการที่ต้องคิดนิดหน่อย ครูวรรณ บอกว่า พวกมึง มีพื้นฐานคณิต ดี เดี๋ยววิทย์ดีเอง เป็นอย่างที่ครูวรรรพูดจริงๆๆ เวลาผ่านไป ผมชอบเคมีมากๆจนศึกษาทะลุปุโปร่ง ซึ่ง ครูวรรณได้รวบรวม มากจากทั้วประเทศ ขนาดเคมี อ.อุ๊ยังมีเลย ซึ่งมาดูๆแล้วไม่ต่างอะไรเลยกับที่ผม อ่าน ผมจึงได้ บันทึกเคร็ดวิชาเคมีทั้งหมดเลงใน ไดอารี่ส่วนตัว ที่บัทึกไว้ทุกอย่า ง จำแม้กระทั้ง จุดเดือดจุดหลอมเหลว ตอนนั้น ครูวรรณมักจะไม่ค่อยสอรทฤษฏีเท่าไร มักจะให้โจทย์มากแล้วไป ทำมาสอบ เอามาตรวจ ทำโจทย์จนหมดไปหลายเล่มหลายรอบเข้าตำราเหมือนคณิต

และแล้วก็มาถึงบทพิสูจน์ การสอบช้างเผือก ...ซึ่งเป็นสนามสอบของโรงเรียนนายเรืออากาศ เป็นโครงการที่ทดสอบความรู้ความสามารถ ก่อนที่จะสอบเข้าเป็นนักเรียนเตรียมทหารจริง พวกผมที่หอครูวรรร ทุก คนไปสอบช้างเผือก กันครับ บรรยากาศตื้นเต้นมาก

ปีที่แล้ว ผมได้ คะแนน 248 คะแนน จาก 700 คะแนน

ซึ่งไม่ถึงเกณหมายความว่าจะสอบไม่ติดครับ โอกาศสอบไม่ติด เตรียมทหาร มี สูงมาก

แต่แล้วปีนี้ จากการที่ผมได้ มาเรียนที่หอครูวรรณ ผมก็หวั่น ๆ อยู่เหมือนกันว่าจะทำได้รึป่าวเลยไปสอบดู และแล้วออกมาก็มีความรู้สึกว่า ไม่มั้นใจเหมือนสอบที่หอ แต่ก็มีข้อที่เราทำไม้ได้ เราต้องกลับไปฝึกใหม่ .....ยังๆๆๆรู้สึกเจ็บใจ

ไม่นานมา คะแนนออกแล้ว ผม ได้ 480 คะแนน จาก 700 คะแนน
ได้ที่ 4 ของกองบิน ตาคลี ได้ที่ 38 ของประเทศ

รู้สึกดีใจมาก ทุกวิชาเป็นไปตามคาด เหมือนกับว่าเราพัฒนา ไปมากแบบ สุดตรีน เลยทีเดียว แต่ยังมีบางเรื่องที่เป็นช่องโหว่กัน คะแนนของเพื่อนในหอก็ไม่ทิ่งกันมาก ส่วนใหญ่ก็ได้ สี่ร้อยกว่าทั้งนั้น มีประปราย ที ่ได้ สองร้อยสามร้อย นั้นคือพวกที่ไม่เอา หนีเที่ยวติดหญิง

อะไรประมาณ นี้ ซึ่งมีทุกที่อยู่แล้ว ทุกที่กวดวิชา อยู่ที่ว่าเราจะควบคุมตัวเองได้รึป่าว

มาถึงจุดนี้แล้วผมพร้อมที่จะสอบ ในระดับหนึ่ง เหลือปะ ที่ ยัง รั่วอยู่

ไม่น่าเชื่อว่าผ่านมาแค่ 7 เดือน กับการสอนที่ถูกวิธี รู้สึกไม่เสียแรงที่มาอยุ่ที่นี้เพราะเราได้อะไรจากที่นี่เยอะมากๆ เพื่อนๆ ที่ รู้สึกได้เลยว่าเราคือครอบครัวเดียวกับมัน ขนาดที่ว่ายืมเสื้อผ้าใส่กันบางครั้ง กกน ก็มี ร้องเท้าไม่ต้องพูดถึง ทุกช่วงเวลาที่มีการปล่อยพัก ผทซึ่งออกคนสุดท้ายเสมอมักจะไม่มีรองเท้าใส่ เพราะร้องเท้าจะถูกคนที่ออกแรกๆ แย่งไปหมด บางครั้งก็เดิน ตีนเปล่า ไปเซเว่น ไปกินข้าวอยู่เหมือนกัน

ดูแลตลกดี แต่พวกเราก็ไม่โกรธกัน เราเหมือนครอบครัวเดียวกัน และที่ สำคัญคือ ที่หอนี้ไม่มีของหาย เลยซักครั้ง เพราะ เรามีป๋าคอยดูแลอยู่ทุกวัน

บางวัน เครียดๆผมแอบหนีไปเที่ยว(ไปเล่นเกม) กับพวกไออ้วน ไอเฟียต และกลับมาดึกๆก็มักจะโดนป๋า(สามีครูวรรณ) ซัดเอาด้วยท่อแอร์ เพี๊ยะ ๆๆ

ไอพวกที่นอนอยู่ก็ตลกกันใหญ่เหมือนเรื่องสนุกที่ผมได้ผ่านมา ณ จุดนั้น สนุกมากๆๆขอบอก.....

เวลาผ่านไป และแล้วไม่นานในช่วงหลังปีใหม่ ครับ .................ทางหอเรามีกิจกรรมใหม่คือ ให้พวกเราไปออกกำลังกายครับจากที่ไม่เคยออกกำลังกายมาเลยตลอดปี ไม่เคยเลย แม้แต่ครั้งเดียว จริง เราก็ได้ ออกกำลังกายกันเป็นครั้งแรกเหมือนร่างกายมันเกร็งไปหมดขาสั่น จากที่เราได้แต่เรียนอย่างเดียว นั่งทำข้อสอบจนรากงอกเลย พอมาออกกำลังกายรู้สึกว่า

มันก็ดีเหมือนกัน ร่างกายรู้สึกว่าได้ขับพิษ ร้ายออกจากตัวเองจนหมดสิ้น ป๋าพาเราวิ่งขึ้นเขา อีโกรก และแกก็ขี่มอเตอร์ไซด์ตาม ไป เพราะแกวิ่งไม่ใหว
มันเป็นอะไรที่เหนื่อยมาก พอวิ่งไปถึงก็ไม่มีอะไรครับ ชม วิวซักพัก ก็วิ่งลงมาที่ รร ชายนครสวรรค์ และไปฝึกพละอย่างอื่นต่อ

พอมาตอนกลางคืนก็เรียนตามปกติเหมือนเช่นเดิม แต่คราวนี้ ครูวรรณ บอกว่า นี่คือกลยุทธ เราไม่ต้องออกกำลังกายหรอกขอให้สอบผ่าน
เดี๋ยวพวกเอ็ง มีแรงเอง เข้าใจปะ

อ่าวทำโจทย์ ทำจนจะอวกอยู่แล้วแต่ช่วงหลังๆนี้หลังจากจบคอส วิทย์กับไทย มา

ก็มาสู้ช่วงข้อสอบ ทั่วประเทศ ที่เป็นการรวมมิตรข้อสอบต่างๆมากมาย ทุกวิชาเข้าด้วยกัน และจัด สภาพอากาศจำลอง เหมือนสอบจริงทุกอย่างทำอย่างนี้เกือบทุกวันวันละ สามรอบ คิดดูเอา ช่วงสุดท้ายทำข้อสอบเฉลี่ย วันละ500 ข้อ โดยประมาณ โดยครูวรรณ จะเอาข้อสอบมามิกกัน สรรหามาจาก ที่ใหนไม่รุ้ ไม่ว่าจะข้อสอบ 10 ปีเตรียมทหาร จปร ข้อสอบเก่า ข้อสอบ เตรียมอุดม ข้อสอบ สสวท ข้อสอบโอลิมปิก ฯลฯ

มากมยเหลือเกิน จนกระทั้ง มาถึงการสอบของจริงนั้นคือ การสอบ จ่าอากาศครับ
ครูวรรรซื้อใบสมรรคจ่าอากาศมาเมือวานนี่ เป็นวันแรกที่เค้าเปิดขายและ วันต่อมาก็สมัครเลย แกให้พวกผมถ่ายรูปเตรียมตัวให้พร้อม ครับเป็นจิตวิทยาครับ
เราต้องสมัครก่อนใคร เวลาชื่อออกมาจะได้อยู่อับดับต้นๆๆ

วันสอบจ่าอากาศครับ คนสอบเต็มเลยหลายพัน คนเลยทีเดียว

ข้อสอบจ่าอากาศ บอกได้เลยว่ายากโครต ยากมาก ยากทุกวิชา ขนาดผมว่ายาก น้องๆที่มาสอบพร้อมกับผมไม่ต้องพูดถึง โหหอผมยกทีมกันมาสอบครับ บอกว่ายากทุกคน แล้วไอพวกคนอื่นๆละที่มาสอบจะเป็นอย่างไร

ประกาศผล จ่าอากาศ ครับ

วันนั้นเป็นวันที่ผมดีใจมากวันหนึ่งเหมือนกำลังใจ ผมสอบติดจ่าอากาศ ที่ 3 ครับ พร้อมกับเพื่อน ที่หอครูวรรณ สอบติดจ่าอากาศทั้งหอครับ สอบติดทั้งหอ.สุดๆๆจิงๆหวะ ถ้าสอบติดทั้งหอคง ฉลองกันตายหวะ...สุดๆ

วันนั้นจึงโทรไปบอกแม่ว่าสอบติดจ่า อากาศแม่และเตี่ยดีใจมาก.....เหมือนกับว่าเป็นแรงใจ ที่จะทำให้ผม มีกำลังใจในการทำข้อสบอเตรียมทหาร
จากเด็กคนหนึ่ง จากบ้านนอกอันห่างไกลวันนี้เราจะเป็นดาวให้ดู

อีกเดือนต่อมา การสอบเตรียมทหารไกล้เข้า มาครับ หลายๆโรงเรียนก็ปิดเทอมกัน แต่พวกผมทุกคน รอช่วงเวลานี้ มาเป็นแรมปี กว่าจะมาถึงวันนี้ รอวันที่จะได้ทำข้อสอบอย่างเต็มที่
ต้องเข้าใจว่า ความว้าเหว่ของการไม่มีที่เรียนแบบสุดๆใน ชีวิตนี้ คงไม่มีใครกล้าแบบพวกผมอีกแล้วที่ ลาออกจากโรงเรียน ลาออกจกาเพื่อนอันเป็นที่รักเข้ามาเพื่อสร้างอนาคตของตัวเองโดยลำพัง ด้วยหยาดเหงื่อ แรงกาย และน้ำตาที่ร่วมฝ่าฟันกันมา..

ในเดือนสุดท้ายนี้ เด็กหนุ่ม ส่วนใหญ่ จะเข้าคอสเรียนกวดวิชากันทั่วประเทศ กันตามค่ายต่าง แต่พวกผม กลับ ไปเกินทางเที่ยวตามที่ต่างๆไม่เรียนแม่งแล้ว เราแน่นพอแล้ว เรียนไปก็เดิม ๆบางทีผมก็ไป ค่ายกวดวิชาที่เพื่อน อยู่และไปลองข้อสอบดู รู้มั้ยครับเป็นไง ข้อสอบที่เพื่อนผทติวกับสถาบันกวดวิชาต่าง เหมือนกับข้อสอบที่ครูวรรณ ได้เคี่ยวเข็ญให้พวกผมทำกันมาตลอดปีอย่าง โชกโชน (มองตอบ)ได้เลยบางข้อนะ เพราะมันเคยทำมาแล้ว

เหมือนกับว่าเที่ยวบินมันต่างกัน ความชำนาญมันต่างกัน อย่าไงอย่างนั้น

และแล้วก็มาถึงวันสอบเข้าเตรียมทหารของทั้งสี่เหล่า

ในทุกๆเหล่าผมก้าวมาพร้อมกับความมั่นใจที่พกมา กับดินสอ 2b 2 ด้าม ปากกาลอตติ้ง และยางลบ ก้าวไปพร้อมที่จะระเบิดมันแล้ว และวันไปสอบนั้นเองได้พบเจอเพื่อนสมัยก่อนที่เคยอยู่ กทม ก็ดีใจครับ ผมโดนแซวเหมือนเดิมว่าหาว่าเบอย่างโน้นอย่างนี้ซุ่มเงี่ยบ อย่างนั้น
ตามประสาคนที่เค้าอิจฉากันครับ เริ่มเข้าห้องสอบ ผมกดมิด เลยครับทำแบบไม่ยั้ง ข้อสอบแต่ละเหล่า เดิมๆที่เคยทำมา ทุกเหล่าเหมือนกับว่ายากหมด แต่ผมรู้สึกว่ามันง่ายนะเราทำได้ หนี่ไม่เห็นเหมือนปีก่อนเลยคนละความรุ้สึก สภาพอากาศ ความกดดันเราได้ผ่านจุดนี้มาหมด ผม ทำข้อสอบจนหมด ทั้งเลขและไทย ยังงงอยู่ว่าเวลาเหลือ ตั้ง ชั่วโมงกว่า เลยไม่รู้จะทำอะไร หลับดีกว่ามีข้อที่ทำไม่ได้อยุ่บ้างและไม่แน่ใจ

ผมรู้สึกดีมาก น่าจะติดซักเหล่าน่า ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เมื่อสอบเสร็จ ก็ลงมาเพื่อนๆเก่าที่กทม คุยเบทับกันใหญ่ ว่าข้อนี้ถูกทำได้ ผมคงจะตอบเพื่อนเหล่านั้นได้คำเดียวคือ (แม่งทำไม่ค่อยได้หวะ)(ที่ทำไม่ได้อะ สองข้อนะ) แอบยิ้มในใจ ว่าน่าจะติดซักเหล่าหน่า

สอบสี่เหล่าผ่านไป เหล่ายากที่สุดคงเป็นทหารอากาศ มั้ง เพราะมันยากมาก เค้าว่ากันนะ แต่ผมว่าผมทำได้ นะ ไม่น่าผิดเกิน สี่ข้อ เหมือนที่เคยเรียนที่หอครูวรรณอย่างไรอย่างนั้นเหมือนกับว่า ได้ฝึกฝนมาดี ไม่รู้สึก ตื่นเต้นอะไรเลย ปกติสถาวะหวาดกลัวไม่มี การเกรงคู่ต่อสู้ไม่มี รู้สึกดีมากๆเมื่อได้ทำข้อสอบแบบนิ่มๆๆ

ประกาศผลแล้ว ครับ

วันนี้ผมได้รับ โทรศัพย์จาก ไออ้วน อมร เทพฯ โทรมากบอกว่าผมสอบติดตำรวจ ครูวรรณให้ไปที่นครสวรรค์ด่วน ขณะนั้น ผม โหนรถเมลย์อยู่ และรีบลงจากรถเมย์วิ่งกลับบ้าน และกระโดดอย่างดีใจสุดชีวิต .......................แม่............แม่

ผมสอบติดแล้ว

ผมสอบติดรอบแรกตำรวจแล้วแม่ แม่ก็ดีใจกับผมพร้อมกับน้ำตาที่ใหลออกมา อย่างสุดซึ้งผมและแม่กอดกัน เกลียว สิ่งที่ผม ทำมาทั้งปี ไม่เสียเปล่า และรีบไปบอกเตียซึ่งนั้งอยู่หน้าบ้าน เตี่ยผมสอบติดแล้ว เตี่ยก็อึ่งไป ไม่ได้พูดอะไร และรุ่งขึ้น จึงมุ่งหน้าไปนครสวรรค์ ไปยังหอครูวรรณที่ผมเคยอยู่ มา กว่าหนึ่งปี

ได้รับทราบจากวงในว่าสอบติดภาควิชาการ 25 คน จาก ทั้งหอ 50 คน ที่ บางคนความรู้ยังไม่ถึงพอ ต้องเสียใจไปและแล้วครูวรรณก็ให้มาเตรียรอบสองไว้ ทั้งพละสัมภาษ และการตรวจร่างกาย

และผมก็กลับบ้าน ไปเตรียมตัวหลังจากได้รับทราบจากครูวรรณ

13 เมษายน 2545

คืนนี้จะมีการประกาศผลอย่างไม่เป็นทางการ ทาง อินเตอร์เนตและโทรศัพท์ ตอนนี้ เน็ตเล่นไม่ได้ ได้แต่ โทรศัพย์ ผม ลองโทรไปถาม สามเหล่าที่เหลือ โทรศัพย์ 1900 ตอบรับ กลับบอกว่าแสดงความเสียใจด้วย คะ ทั้งสามเหล่าทัพ โดยเฉพาะทหารอากาศผมงงมาก มันไม่ติดได้ไงวะ เพราะ ถ้าทหารอากาศไม่ติด เหล่าอื่นไม่ต้องติดหรอกผมบอกกับแม่เช่นนั้นเพราะผมมั่นใจ เพราะทหารอากาศจริงๆแล้วเป็นข้อสอบยากมากๆ นั้นเหละหวานผม ผมว่าผมผิดไม่เกิน 2 ข้อ ในวิชาคณิตและเคมี มันจะไม่ติดๆได้ไงวะ คืนนี้เลยใจสั้นๆ ติดเหล่าตำรวจเหล่าเดียว ....
พอรุ่งเช้าผมไปดู อินเตอร์เนต์ ประกาศ ผล ว่าผมสอบติดภาควิชาการ 4 เหล่าทัพครับ
และผมก็ปริ้นมาให้เตี่ยกับแม่ดู....

วันนี้เป็นวันสอบพละวันแรกประกอบด้วย ดันพื้น วิ่งเก็บของ วิง 1000 เมตร วิ่ง 50 เมตร กระโดดไกล ซึ่งแต่ละสถานีก็เป็นไปตามที่ ครูวรรณ คาดการไว้แล้วตามหลักทฤษฏี
บรรยากาศเหมือนการแข่งขันกีฬาโอลิมปิคมีผุ้คนมากมาย จากพ่อแม่พี่น้องต่างมาเชีย ข้างๆสนามกัน อย่าล้นหลาม
ที่ครูวรรณเคยบอกไว้ ต่อให้ได้คะแนนพละเต็ม คะแนนรอบแรกไม่ดีก็ตกรอบสองได้ อยู่ดี ทฤษฏีนี้ ใช้ได้ 100 เปอร์เซน ครับ
ฉะนั้นคะแนนรอบแรก ผ่านมาแล้ว แน่นอน รอบสองเต็มที่

การสอบทั้งแปดด่านนั้นใช้เวลา สองวันโดยจุดเน้นที่ ด่าน ว่ายน้ำกับวิ่ง ว่ายน้ำตกไป 32 คน วิ่งตกไป หนึ่งคน ตอนนี้ คู่แข่งก็ค่อยๆโดน
ตัดไปทีละคนสองคนเหลือแต่ผุ้ชนะเท่านั้นที่จะเข้าสู้ความเป็นนักเรียนนายร้อยได้ เหมือนปีนภูเขา ที่ใครไม่ใหวก็ ตกเขาตาย ฝึกซ้อมมาไม่ดีก็ตกเขาตาย
คงจะเหลือเพียงผู้เข้มแข็งเท่านั้นที่จะอยู่รอดปีสู่ยอดเขา ....

และแล้วผมก็ผ่านด่าน พละไปได้ไม่ยาก เพราะคนที่ตกส่วนมากคือว่ายน้ำ นอกนั้นไม่มีตก

การสอบพละนั้น หลายคน คงฟิตกัน มาตั้งแต่ รอบแรก กว่าหลายๆหมื่น คน ที่มีหน่วยก้านดี เหมาะกับการเป็นนายร้อย
เมื่อก่อนผมก็คิดเช่นนั้น แต่ผิดถนัด ครูวรรณ บอกว่า หุ่นดี โง่เค้าก็ไม่เอา เป็นอย่างที่ครูวรรณพูด เค้าไม่เอาจิงๆครับ
สอบพละเป็นแค่การตัดสินว่า เราผ่านเกณมาตรฐานของเขารึป่าว
ที่เป็นตัววัดจริงๆๆ คือ ข้อเขียน ครับ

การสอบรอบสุดท้าย สัมภาษ

วันนี้ผมมาแต่เช้า มาถึงก็รายงานตัวและก็ถอดครึ่งตัวบนออก

และเขาจะวัดขนาดโดยทั้วไป มันเป็นช่วงเวลาที่ตื่นเต้นมากๆ เพราะนี่เป็นครั้งแรกและครั้ง สุดท้ายในชีวิตของผม
เป็นไงเป็นกันผมคิดเช่น นั้น เค้าให้นั้งเป็นแถวเข้าไปสอบสัมภาษทีละแถว

การสัมภาษก็ไม่มีอะไร ให้รายงานตัวเสียงดังฟังชัด
ปฏิบัติตามที่เค้าสั้ง ผมเองรีบทำอย่างเร็ว

เค้าให้วิ่งก็วิ่ง เค้าให้หมอบก็หมอบ ก็ทำตามที่เค้าสั้ง ด่านนี้ ใครๆ เค้าก็บอกว่า คนตกเยอะ จิงป่าวหนอ
ก่อนออก มีเพื่อนผม โดนกักตัวไว้ เค้าบอกว่าฟันไม่สวย อีกคนโดนขาโก่ง
อีกคนโดน กักเรื่องหูกาง อีกคน เสียงเบาเรื่อง รายงาน ตัว ไม่เสียงดัง อะไรต่างๆมากมาย
และหลังจากสอบสัมภาสเสร็จ เค้าก็ให้กลับบ้านไป รอฟังผลทางอินเตอร์เน็ต....จากนั้นเตี่ยก็พากลับบ้าน แวะกินข้าวที่กุ้งอบภูเข้าไฟ
ระหว่างนั้นเอง ใจเต้นตุบๆ หลังจากที่ ได้ สอบ รอบสอง ครบทุกสนาม แล้วเหลือแต่ฟังผล โดยก่อนกลับผมได้ นั่งรถผ่านศาลเจ้าพ่อสามพราน
จึงบอกให้เตียจอดและลงไป สักการะ ศาลเจ้าพ่อสามพราน ขอพร แก่เจ้าพ่อสามพราน
มีใจความว่า กราบเจ้าพ่อสามพราน ที่ลูกเคารพนับถือ ผู้ดูแลโรงเรียนนายร้อยตำรวจแห่งนี้ บัดนี้ลูกได้สอบรอบสอง ของ รร นายร้อยำตรวจแห่งนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว หากลูกมีบญวาสนาจริงขอช่วยดลบรรดาลให้การสอบครั้งนี้ผ่านไปด้วยดี ขอให้ลูกสามารถ
สอบเข้า รร นายร้อยตำรวจได้สมความตั้งใจของลูก ที่ได้ อดทนฟันฝ่ากว่าจะมาถึงวันนี้ได้ ขอพรเจ้าพรสามพรานโปรด ช่วยดลบันดาล
ให้ลูกด้วย หากสำเร็จดังประสงค์ ลูกจะขอ วิ่งรอบศาลเจ้าพ่อสามพราน ถวาย จำนวน 869 รอบ (เลขประจำตัวครับ) ..สาธุ

จากนั้น ผมก็ได้ เดินทางกลับบ้าน

จนกระทั้งวันแห่งวันไฝ่ฝันมาถึง ผลสอบประกาศที่ รร นายเรืออากาศเป็นรอบสุดท้ายครับ

คือใครผ่านรอบนี้ไปได้ นั้น หมายความว่าคุณ คือ นักเรียนเตรียมทหาร เต็มตัว ครับ

คงไม่ต้องเดานะครับ

นาย วสันต์ เตียวตระกูล เลขประจำตัว 1200869 สอบได้ลำดับที่ 7

แม่ครับ เตี่ยครับ ผม สอบนายร้อยได้ แล้วครับ .....................

และผมก็กระโดดอย่างสะใจสุดๆ เหมือน ถูกหวยรางวัลที่ หนึ่ง สิบใบ ความชื่นบาน
เข้ามาหาผม ในหัวมีแต่ความดีใจ โอบกอดแม่ และเตี่ยและแม่ก็น้ำตาใหลออกมา ด้วยความดีใจ ที่ลูกทำได้ดังใจ
ผมเห็นรอยยิ้มของเตีย.....แกคงดีใจมากแบบว่า มีรอยยิ้ม เพราะแกเป็นคนเสือยิ้มยาก ....มาก..

ไม่น่าเชื่อก้ต้องเชื่อแทบไม่คาดสายตา แต่ไอเพื่อนอีกคน บอกว่าเราคะแนนไม่ดีแต่ทำไมได้ที่ 7 วะ
พอไปถาม มันบอกว่ากู ฟังมาผิด เกือบทำให้ผมหลงผิดไปเอาเหล่าอื่นมั้ยละ
หลังจากนั้นก็ไปรายงานตัวในสั้งกัดเหล่าตนเอง ว่าได้มาเรารายงานตัวและ ฟังคำบรรยายวันมารายงานตัว
สำหรับ ...นักเรียนเตรียมทหาร ใหม่ รุ่น ที่ 45

จบ...

โปรดอ่าน

ในการเรียนกวดวิชาปีแรก กับ การดรอป เรียน ปีที่ 2 ต่างกันลิบลับเลยครับ ต่างกันมากๆ การสอนและทุกๆอย่าง

ถ้าผม เรียกนับครุวรรณตั้งแต่ปีแรกป่านนี้ติดไปแล้ว ....เรียนที่ กทม ไม่ค่อยได้อะไร

สรุป ถ้าน้องคิดจะไปเรียนกวดวิชาเหมือนพี่ที่ กทม คอร์สตลอดปีไม่ขอแนะนำครับ

น้องหาที่เรียนที่เค้าสอนเหมือนพี่เรียนดีกว่า เพราะ

เรียนที่ใหนก็ได้ที่เค้าสอนด้วยใจ ไม่ใช่ธุรกิจ........สอนด้วยใจไม่ใช่ธุรกิจ

(จำไว้ ความโง่ ไม่ใช่ กรรมพันธ์ )

สิ่งที่พี่ได้ เล่ามาทั้งหมดนี้ ล้วนเป็นความจริง ที่เกิดขึ้นกับชีวิตของพี่ทั้งสิ้นไม่ได้ แต่งขึ้นแต่งอย่างใด   เพียงอยากจะให้น้องๆ หรือผู้ปกครอง
ทุกท่านที่ได้อ่านเรื่องของพี่ ได้มีแรงใจที่จะต่อสู้กับความฝันของตัว เอง   ว่าเราทุกคน ขอเพียงมีความฝันเชื่อว่า   ฝันนั้นอาจะเป็นจริงได้
คนเราทุกคนมีสิทธิฝันครับ   บางคนบอกว่า น้ำหน้าอย่างเอง อย่าคิดแค่ฝัน เลย   ไอ้คนที่พูดอะครับ มันจะไปได้แค่น้นเพราะมันคิดแค่นั้น
พี่เคยถามใครหลายๆคนที่เรียนไม่เท่าไร แค่เค้ามีความฝัน เหมือนนักวิทยาสาสตร์ระดับโลกการจะสร้างชิ้นงานที่สุดยอดได้นั้นจะต้อง
เริ่มจากความฝัน แน่นนอน เรามีสิทธิที่ จะฝันครับ แต่ฝันนั้นจะเป็นจริงหรือไม่ขึ้นอยุ่กับเรา แล้ว ว่าเราอยากจะให้ความฝันนั้นเป็นจริงแค่ใหน
เราเลือกเกิดไม่ได้   แต่เราเลือกที่จะเป็นได้
น้องๆเชื่อพี่เถอะว่า ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ใหน เป็นใครไม่สำคัญ ขอให้ศรัทธา และทำในฝันของเรา พยายามเข้าไป
นะเชื่อเถอะว่า น้องจะต้องค้นพบ อะไรบางอย่าง
สำหรับพี่เองนั้น ผ่านประสบการที่เชื่อว่าใครหลายๆคนได้อ่านจะต้อง ถึงกับอึ้ง ว่าเป็นไปได้เช่นไร   ไม่ต้องงครับ วิธีการนี้นั้นทำได้ครับ
เพราะเพื่อนพี่ เกรด 0.6 ยังสอบติดตั้ง สี่เหล่า ไม่เชื่อไปเช็คได้เลยครับ

เอาเป็นว่าขอให้น้องมีแรงใจที่จะสุ้นะแล้วพี่ เตียวคนนี้ จะคอยดูแลและช่วยเหลืออยู่ห่างๆ
กับเว็บตัวใหม่

http://www.mayahol.com

เว็บช่วยน้องกวดวิชาเข้า เตรียมทหาร เตรียมอุดม หรือที่ใหนก็ได้ตามปรารถนา

เว็บใหม่มีอะรนั้นเกรินให้ก็ได้ เป็นเว็บใหม่ของพี่ เกี่ยวกับตัวพี่เอง เหละ ที่อยากจะช่วยน้องๆ ที่ขาดโอกาศอย่างมากๆ ในการสอบเข้าที่ต่างๆ
บ้างยากจน บ้าง รวยแต่ขาดการแนะแนว บ้าง เรียนผิดวิธี บ้าง ขยัน ผิดวิธีทั้งที่อ่านหนังสือทุกวนทุกคืน บ้างอยากเรียนเก่งแต่ไมรุ้ทำไง
ทุกเรื่องที่น้องต้องการ .......