Untitled Document


กระบี่สั้น...เรื่องที่ต้องเล่ากันยาว
กาลครั้งหนึ่ง...นานมาแล้ว ในสมัยที่โลกใบนี้ยังเดินทางด้วยเรือใบ "มีดเหน็บ" ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น เนื่องจากความจำเป็นในการที่จะต้องกรีดใบเรือเมื่อลมแรงจัด และต้องตัดเชือกเมื่อผ่อนสายไม่ทัน เป็นการป้องกันอันตรายให้ทันท่วงที การกรีดใบเรือนั้นต้องไต่เชือกขึ้นไปจนถึงส่วนสูงสุดของใบ (ให้นึกถึงภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องซินแบด หรือ Pirate of Caribbean ก็ได้) แล้วใช้มีดแทงลงไปปล่อยตัวลงมาตามเชือก โดยมือยังจับมีดกรีดอยู่ ใบเรือก็จะขาดจนลมผ่านไปได้ ชาวเรือสมัยนั้นจึงต้องมีมีดเหน็บประจำตัวทุกคนซึ่งเป็นประเพณีสืบต่อกันมา กาลครั้งโน้น... หลายปีต่อมาจากกาลครั้งหนึ่ง มีดเหน็บนั้นได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของนักเรียนนายเรือ อันได้ชื่อว่าเป็นอาวุธประจำกายมาตั้งแต่สมัยโบราณ นักเรียนนายเรือในสมัยนั้นจะลงฝึกในเรือตั้งแต่ อายุ ๑๒ - ๑๓ ปี ทำให้รูปร่างของเหล่านักเรียนนายเรือตัวเล็กกว่าทหารมาก จนไม่สามารถใช้กระบี่ หรือดาบธรรมดาในการรบได้สะดวก การใช้มีดเหน็บประกอบเครื่องแบบนักเรียนนายเรือนั้น สืบเนื่องมาจาก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ พระบิดาของทหารเรือไทย หลังจากทรงสำเร็จการศึกษามาจากโรงเรียนนายเรืออังกฤษแล้ว ได้กลับมาปกครองบังคับบัญชาที่โรงเรียนนายเรือ ทรงจัดระบบการศึกษาใหม่ เพื่อให้นักเรียนนายเรือมีความรู้ ความสามารถทัดเทียมกับนักเรียนนายเรือของต่างประเทศในแถบยุโรป ทั้งยังทรงนำเอาแบบอย่างการคาดมีดเหน็บจากประเทศอังกฤษมาใช้กับนักเรียนนายเรือไทยด้วย นักเรียนนายเรือจึงได้ใช้มีดเหน็บสำหรับประกอบเครื่องแบบตั้งแต่บัดนั้น และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นของ...เรื่องนี้ ต่อมาเหล่านักเรียนนายร้อยก็ได้นำมีดเหน็บมาปรับใช้กับเครื่องแบบของตน และเรียกว่า "กระบี่สั้น" เท่ซะ จากนั้นก็มีพิธีรับกระบี่สั้นเรื่อยมา เป็นที่อิจฉาของบรรดานักเรียนเหล่าอื่น ในเวลาต่อมา ณ งานกีฬาเหล่าของปีใดปีหนึ่งในอดีต ตำรวจก็ได้มาเจอกับทหารบก เพื่อนรักเพื่อนแค้น (โดยเฉพาะตอนแข่งฟุตบอล) " เอ็งห้อยอะไรอยู่วะ " นรต.คนแรกถามเพื่อนต่างเหล่าคนสนิท " เขาเรียกว่า กระบี่สั้น ว้อย " เพื่อนเหล่าทหารบกกล่าวพร้อมยืดอกอย่างภาคภูมิใจ " แล้วทำไมข้าไม่มีฟระ " นรต.อีกคนเข้ามาร่วมวงสนทนา พร้อมกับมองข้างเอวของตนที่ว่างเปล่า นั่นแหละ นรต.จึงได้มีกระบี่สั้นกับเขาบ้าง จะน้อยหน้าเพื่อนรัก (เพื่อนแค้น) ได้ยังไงกัน จริงมั้ย กาลครั้ง...นู้น หลังจากที่นักเรียนนายเรืออากาศยืนเก๊กหล่อมานาน ด้วยทะนงตนว่าเหล่าตัวเองมีแต่คนหน้าตาดี (มั้ง) เมื่อทั้งสี่เหล่ามาพบกันอีกครั้งในงานกีฬาเหล่า ก็รู้ตัวแล้วว่า โดนแย่งเรทติ้งซะแล้วเรา ก็ดูไอ้เม้งสิ สาว ๆ เต็มเลย (นนอ. นายหนึ่งแอบคิดดัง ๆ) ดังนั้น ก็ถึงเวลาแล้วที่นักเรียนนายเรืออากาศจะได้มีกระบี่สั้นเสียที ถึงแม้จะเป็นเหล่าสุดท้าย แต่ก็สง่างามไม่น้อยหน้ากันเลยแม้แต่เหล่าเดียว กาลครั้งนี้... อีกหลายปีจากกาลครั้งนู้น หลายคนหลงลืมเลือนไปแล้วว่า กระบี่นี้ท่านได้แต่ใดมา จากมีดเหน็บที่ไร้ค่า...มาเป็นกระบี่สั้นงามสง่าข้างเอวได้อย่างไร นั่นไม่สำคัญ แต่มันสำคัญอยู่ที่ว่า เจ้า...พร้อมหรือยังกับภาระอันยิ่งใหญ่ที่รออยู่ข้างหน้า เจ้า...พร้อมหรือยังที่จะทำให้พี่วางใจได้ว่า เจ้าพร้อมแล้ว เจ้า...พร้อมหรือยังที่จะสละทุกสิ่งทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง เจ้า...พร้อมหรือยังกับคำว่า นรต. พร้อมหรือยัง...น้องเอย (ปล.อ่านกันขำ ๆ นะครับ อย่าซีเรียส สำหรับประวัติการประดับกระบี่สั้นประกอบเครื่องแบบของแต่ละเหล่า อ้างอิงมาจากเว็บบอร์ดของพี่ ๆ รุ่นก่อน ๆ นะครับ ถ้าผิดพลาดประการใดก็ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ)

กระบี่สั้น...เรื่องที่ต้องเล่ากันยาว

กาลครั้งหนึ่ง...นานมาแล้ว
ในสมัยที่โลกใบนี้ยังเดินทางด้วยเรือใบ

"มีดเหน็บ" ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น

เนื่องจากความจำเป็นในการที่จะต้องกรีดใบเรือเมื่อลมแรงจัด และต้องตัดเชือกเมื่อผ่อนสายไม่ทัน
เป็นการป้องกันอันตรายให้ทันท่วงที การกรีดใบเรือนั้นต้องไต่เชือกขึ้นไปจนถึงส่วนสูงสุดของใบ
(ให้นึกถึงภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องซินแบด หรือ Pirate of Caribbean ก็ได้)
แล้วใช้มีดแทงลงไปปล่อยตัวลงมาตามเชือก โดยมือยังจับมีดกรีดอยู่ ใบเรือก็จะขาดจนลมผ่านไปได้
ชาวเรือสมัยนั้นจึงต้องมีมีดเหน็บประจำตัวทุกคนซึ่งเป็นประเพณีสืบต่อกันมา

กาลครั้งโน้น...
หลายปีต่อมาจากกาลครั้งหนึ่ง

มีดเหน็บนั้นได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของนักเรียนนายเรือ
อันได้ชื่อว่าเป็นอาวุธประจำกายมาตั้งแต่สมัยโบราณ
นักเรียนนายเรือในสมัยนั้นจะลงฝึกในเรือตั้งแต่ อายุ ๑๒ - ๑๓ ปี
ทำให้รูปร่างของเหล่านักเรียนนายเรือตัวเล็กกว่าทหารมาก
จนไม่สามารถใช้กระบี่ หรือดาบธรรมดาในการรบได้สะดวก
การใช้มีดเหน็บประกอบเครื่องแบบนักเรียนนายเรือนั้น สืบเนื่องมาจาก

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ พระบิดาของทหารเรือไทย

หลังจากทรงสำเร็จการศึกษามาจากโรงเรียนนายเรืออังกฤษแล้ว
ได้กลับมาปกครองบังคับบัญชาที่โรงเรียนนายเรือ ทรงจัดระบบการศึกษาใหม่ เพื่อให้นักเรียนนายเรือมีความรู้
ความสามารถทัดเทียมกับนักเรียนนายเรือของต่างประเทศในแถบยุโรป
ทั้งยังทรงนำเอาแบบอย่างการคาดมีดเหน็บจากประเทศอังกฤษมาใช้กับนักเรียนนายเรือไทยด้วย
นักเรียนนายเรือจึงได้ใช้มีดเหน็บสำหรับประกอบเครื่องแบบตั้งแต่บัดนั้น

และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นของ...เรื่องนี้

ต่อมาเหล่านักเรียนนายร้อยก็ได้นำมีดเหน็บมาปรับใช้กับเครื่องแบบของตน
และเรียกว่า "กระบี่สั้น" เท่ซะ
จากนั้นก็มีพิธีรับกระบี่สั้นเรื่อยมา เป็นที่อิจฉาของบรรดานักเรียนเหล่าอื่น

ในเวลาต่อมา

ณ งานกีฬาเหล่าของปีใดปีหนึ่งในอดีต
ตำรวจก็ได้มาเจอกับทหารบก เพื่อนรักเพื่อนแค้น (โดยเฉพาะตอนแข่งฟุตบอล)

" เอ็งห้อยอะไรอยู่วะ " นรต.คนแรกถามเพื่อนต่างเหล่าคนสนิท
" เขาเรียกว่า กระบี่สั้น ว้อย " เพื่อนเหล่าทหารบกกล่าวพร้อมยืดอกอย่างภาคภูมิใจ
" แล้วทำไมข้าไม่มีฟระ " นรต.อีกคนเข้ามาร่วมวงสนทนา พร้อมกับมองข้างเอวของตนที่ว่างเปล่า

นั่นแหละ นรต.จึงได้มีกระบี่สั้นกับเขาบ้าง จะน้อยหน้าเพื่อนรัก (เพื่อนแค้น) ได้ยังไงกัน จริงมั้ย

กาลครั้ง...นู้น

หลังจากที่นักเรียนนายเรืออากาศยืนเก๊กหล่อมานาน
ด้วยทะนงตนว่าเหล่าตัวเองมีแต่คนหน้าตาดี (มั้ง)
เมื่อทั้งสี่เหล่ามาพบกันอีกครั้งในงานกีฬาเหล่า
ก็รู้ตัวแล้วว่า โดนแย่งเรทติ้งซะแล้วเรา ก็ดูไอ้เม้งสิ
สาว ๆ เต็มเลย (นนอ. นายหนึ่งแอบคิดดัง ๆ)
ดังนั้น ก็ถึงเวลาแล้วที่นักเรียนนายเรืออากาศจะได้มีกระบี่สั้นเสียที
ถึงแม้จะเป็นเหล่าสุดท้าย
แต่ก็สง่างามไม่น้อยหน้ากันเลยแม้แต่เหล่าเดียว

กาลครั้งนี้...
อีกหลายปีจากกาลครั้งนู้น

หลายคนหลงลืมเลือนไปแล้วว่า
กระบี่นี้ท่านได้แต่ใดมา
จากมีดเหน็บที่ไร้ค่า...มาเป็นกระบี่สั้นงามสง่าข้างเอวได้อย่างไร

นั่นไม่สำคัญ
แต่มันสำคัญอยู่ที่ว่า

เจ้า...พร้อมหรือยังกับภาระอันยิ่งใหญ่ที่รออยู่ข้างหน้า
เจ้า...พร้อมหรือยังที่จะทำให้พี่วางใจได้ว่า เจ้าพร้อมแล้ว
เจ้า...พร้อมหรือยังที่จะสละทุกสิ่งทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง
เจ้า...พร้อมหรือยังกับคำว่า นรต.

พร้อมหรือยัง...น้องเอย

(ปล.อ่านกันขำ ๆ นะครับ อย่าซีเรียส สำหรับประวัติการประดับกระบี่สั้นประกอบเครื่องแบบของแต่ละเหล่า
อ้างอิงมาจากเว็บบอร์ดของพี่ ๆ รุ่นก่อน ๆ นะครับ ถ้าผิดพลาดประการใดก็ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ)