สุดท้ายละ ก่อนที่เว็บมาสเตอร์จะจาก จากหน้าที่เว็บมาสเตอร์ไป ขอเอารูปของตัวเองขึ้นซะหน่อย กว่าสามปีที่เว็บนี้ได้เกิดขึ้นมาพร้อมเรื่องราวสนุกๆ มากมาย ใน รรแห่งนี้
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เริ่ม ทำ ไม่ได้คิดอะไร แค่อยากทำ อยากให้มันเกิดขึ้น อยากมีเป็นของตัวเอง  คิดว่าซักวันมันต้องมีในสิ่งที่ รรของ เรา นักเรียนของเรา
ทำขึ้นเองบ้าง เริ่มจากการออกแบบ จากเกม ดอท เอ  เอาความรู้และพรสรรค์  ที่เรามีอันน้อยนิด บรรจงค่อยๆ สร้างขึ้นมา  ด้วยความสุข ที่เรา มี
ไม่เคยสนใจว่าใครจะว่าอย่างไร เพราะเราเองไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้ใคร  อย่างเช่น ผม ไป แต่งเรื่องตำนานสามพราน   มันมีเหตุผลของตัวมันเอง
เหละคือว่า นักเรียนนายร้อยตำรวจ วิ่งผ่าน รูปปั้น ทุกวัน แต่ไม่มีใครสนใจมัน แต่ผมสนใจ  ประกอบกับ ได้ยินพี่เค้าเล่าเรื่องว่ารุ่นนี้มัน สายพันอะไรเลยเอามา
แต่งเป็นนิยายอันสนุกสนาน จนเป็นเรื่องเป็นราว ในชั้นสอง และเก็บเรื่องนี้ไว้เงียบๆ  จนปี สามได้ ทำไดอารี่ เลยอาสาทำไดอารนี่รุ่น  เพราะว่าเราอยากจะเอาสิ่งที่เราฝันที่สิ่งที่ต้องการมานาน  บรรจุ ผ่านไดอารี่รุ่นที่ใครก็ว่ามันไรสาระ  แต่เชื่อมั้ยว่า  กล้าท้าหวะ อีกสิบปีข้างหน้า ก็ไม่มีไดอารี่รุ่นใหน
กล้าทำเหมือนที่ผม ทำ เพราะ ไดอารีที่ผ่านมา จ้างเค้าทำ  แต่ของผมทำเองทั้งเล่มหวะ   ออกแนวกาตูนย์ไรสาระ แต่ มึงคอยดู ความไร สาระนี่ละจะนำคุณค่ามาให้ นำไอ
เดียอันบรรเจดในหลายอย่างมาสู้ รร นายร้อยตำรวจที่ ผม รักและผูกพันเป็นที่สุด      ต้นไม้สามถดู  ต้นไม้กลลาง ลาน ปาณะดิด    ที่มีทีท่าว่าจะถูกโค่นในอีกไม่นาน

มันคือต้นไม้สามฤดูจริง ๆ ต้องลอง  สังเกตุ ๆๆ  ไม่มีใครตั้งหรอกผมตั้งเองเหละ อยากให้มันมี  เพราะคนจะได้ มาใส่ใจ ต้นไม้ของพวกเราบ้าง

คิดถึงจัง รร ของ เรา หวะ  ไม่เสียดายที่ได้ทำหลายๆ สิ่ง  ก่อนที่จะจบ  เหอะ มันดังจนได้  มิวสิคจากใจนายร้อย
เหอะๆดีใจที่เพื่อนๆ น้องเข้ามาเว็บเรา ติดตลาด ดีใจที่ได้ไปค่าย ywc   ดีใจ  ที่ โดนกัก   ไม่เช่นนั้น คงเขียนเรื่องต่างๆ
ในหนังสือของกระผมเองไม่ได้   ชีวิตนักเรียนนายร้อยมันผ่านไปเร็วจัง  แปล็บเดียว เป็นหมวดละ
ที่สำคัญอะไร    รู้ ปะ   ผมเชื่อนะว่าฟ้าท่านได้กำหนดโชคชะตาคนมาแล้ว  เชื่อเช่นนั้น   ท่านประทานพื้นที่ เสียงอันตราย สุดๆในสามจังหวัดภาคใต้
มาให้กระผม เหอะเชื่อว่า ท่านประธาน พรสววรค์ เรื่องอย่างนี้มาให้ผม ทำในหน้าที่ แห่งนี้ ท่านประทานให้ผมมาเป็นนายร้อยตำรวจ หวะ
พระเจ้าแปลกดี .....ท่านคงอยากให้ผม ไปเขียนหนังสือ เรื่องราวของ สามจังหวัดชายแดน ภาคใต้ แน่ๆ เลย
งั้นถ้าผมเขียน หนังสือ เรื่องราวสามจังหวัดที่ผมจะไป ประสบพบเจอเสร็จ   สัญญานะพระเจ้า  ท่านจะต้องย้าย
ผมไปยังที่ผม ควรจะไปนะ..     

พระเจ้า  :  ข้าฯให้สัญญา  ว่าถ้าเจ้าเขียนหนังสือ เกี่ยวกับ เรื่องราวของ สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ที่ไปประสบพบเจอ มา   จนเสร็จสิ้นแล้ว จะย้ายเจ้า ไปในที่ๆ
เจ้าควรไป.............แต่เจ้าต้องรีบเขียนให้เสร็จไวๆ นะ  แล้วเจ้า จะได้ตามปารถนา... 

เห็นมั้ยว่าพระเจ้า  สัญญาแล้ว ผมจะต้องหน้าตั้งตาเขียน และทำหน้าที่ของนักรบแดนใต้ให้ดีที่ สุด   จะขอรับใช้ประเทศชาติ ซักครั้งในชีวิต
กับการเป็นตำรวจในอุดมคดิ  ที่ประชาชนต้องการ ...ดินแดนแห่งนรา  ยินดีต้องรับ
ไม่เสียดายที่ได้เกินมาเป็นคนไทย มิเสียดายทีได้เกิดมาเป็น  นักรียนนายร้อย

และภูมิใจทีได้  เป็นข้าผู้รับใช้แผ่นดิน